1769871

Kennisgroepstandpunt

Download kennisgroepstandpunt in origineel PDF-formaat

**Onderwerp**: Art 16 directeursbeloningen Verdrag tussen Nederland en Zwitserland toepassing lid 50 50 verdeling in geval van commissaris
**Datum ontvangst KG**: 28 november 2017
**Naam ktr vraagsteller**:
**Behandelaar KG**: 2e
**Datum naar secretaris**:

**Vraag**:
Kan een commissaris met Duitse nationaliteit woonachtig in Zwitserland toezichthoudend op een in Nederland gevestigde vennootschap gebruik maken van de 50 50 regeling voor directeursbeloning zoals neergelegd in art 16 lid van het Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Zwitserse Bondsstaat tot het vermijden van dubbele belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen?

**Antwoord**:
Nee. Onder het oude verdrag was de 50 50 verdeling van toepassing op zowel bestuurders als commissarissen. In het nieuwe verdrag zijn commissarissen niet meer opgenomen. Op basis van grammaticale uitleg is deze regeling derhalve niet van toepassing op een commissaris. Daarnaast lijkt uit de parlementaire geschiedenis, hoewel niet expliciet besproken, dat door onderhandeling toepassing van de regeling bij commissarissen bewust is uitgesloten.

In artikel 16 lid 1 en lid 2 wordt expliciet gesproken over de commissaris. Lid 2, welke de 50 50 verdeling behandelt, spreekt enkel over bestuurders, dit in tegenstelling tot het oude verdrag. Zie tekst van artikel 16 hieronder.

**Artikel 16 Directeursbeloningen**:
Directeursbeloningen, presentiegelden, vaste beloningen en andere vergoedingen ontvangen door leden van de raad van beheer of van de raad van commissarissen van een lichaam dat inwoner is van Zwitserland, mogen in Zwitserland worden belast.
Directeursbeloningen, presentiegelden, vaste beloningen en andere vergoedingen door bestuurders of commissarissen in die hoedanigheid ontvangen van een lichaam dat inwoner is van Nederland, mogen in Nederland worden belast.

Onverminderd het bepaalde in het tweede lid zijn lonen en salarissen betaald door een lichaam dat inwoner is van Nederland aan zijn bestuurders die inwoner zijn van Zwitserland voor de helft onderworpen aan belasting in Nederland en voor de andere helft aan belasting in Zwitserland. Indien dergelijke lonen en salarissen worden ontvangen door bestuurders vanwege de uitoefening van hun werkzaamheden in die hoedanigheid bij een in Zwitserland gevestigde vaste inrichting van een lichaam dat inwoner is van Nederland en ten laste komen van de vaste inrichting, mogen deze in Zwitserland worden belast.
Beloningen voor diensten die door personen als bedoeld in het eerste en vijfde lid in een andere hoedanigheid daadwerkelijk worden ontvangen, zijn overeenkomstig de bepalingen van artikel 14 of 15 belastbaar.

Voor de toepassing van het tweede lid van dit artikel betekenen de uitdrukkingen "bestuurders" en "commissarissen" onderscheidenlijk personen die zijn belast met de algemene leiding van het lichaam en personen die zijn belast met het toezicht daarop.

Uit de memorie van toelichting blijkt dat er een verschil is tussen het Nederlandse en Zwitserse vennootschapsrecht. Het verschil zit hem erin dat de figuur van bestuurder in Zwitserland anders ingevuld is dan het Nederlandse vennootschapsrecht. Leden van de raad van bestuur van een in Zwitserland gevestigde vennootschap delegeren in de regel een belangrijk deel van hun bevoegdheden aan een niet-statutaire directie die belast is met de dagelijkse leiding van de vennootschap en die geen deel uitmaakt van de raad van bestuur. De taak van de raad van bestuur ziet daarentegen met name op het toezicht houden op het beleid en de werkwijze van de niet-statutaire directie en het goedkeuren daarvan. Benoeming van een raad van toezicht (raad van commissarissen) blijft daardoor veelal achterwege bij in Zwitserland gevestigde vennootschappen. De leden van de raad van bestuur zijn niet in dienstbetrekking bij de vennootschap en ontvangen dan ook geen salaris, maar een vergoeding voor hun toezichthoudende werkzaamheden. De niet-statutaire directieleden zijn daarentegen wel in dienstbetrekking bij de vennootschap en worden als werknemer beschouwd.

Uit de memorie van toelichting blijkt dat vanwege dit verschil en voor Zwitserland nadelige fiscale gevolgen de 50 50 verdeling in lid 2 is neergelegd voor bestuurders om een evenwichtigere verdeling van heffingsrechten te krijgen. In de toelichting is opgenomen dat deze verdeling alleen van toepassing is voor zover de bestuursleden van een Nederlandse vennootschap in Zwitserland wonen.

Goedkeuring van het op 26 februari 2010 te 's-Gravenhage tot stand gekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Zwitserse Bondsstaat tot het vermijden van dubbele belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen met Protocol.