2130145

Kennisgroepstandpunt

Download kennisgroepstandpunt in origineel PDF-formaat

AI-samenvatting

Bij de import van een gebruikte auto kan de belastingplichtige de grondslag voor de heffing op basis van de Wet BPM bepalen door een taxatierapport over te leggen. Dit rapport hoeft niet per se een 'natte' handtekening te bevatten; een gescande handtekening is ook mogelijk. De wet vereist dat het taxatierapport voldoet aan bepaalde voorwaarden, maar expliciet een natte handtekening eisen is onjuist. De handtekening dient vooral ter identificatie van de taxateur, maar biedt geen volledige garantie dat deze daadwerkelijk is gezet. Digitalisering maakt het gebruik van elektronische handtekeningen steeds gebruikelijker, hoewel een gescande handtekening momenteel niet aan de wettelijke eisen voldoet.

**Documenttitel: 2130145**

**Belastingdienst**
Naam dienstonderdeel: Kennisgroep Formeel Recht
Contactpersoon:
Datum: 11 april 2016
Versienummer: 16-206-0002
Onderwerp: ‘Natte handtekening’ onder taxatierapport BPM vastgesteld door Kennisgroep Formeel Recht

**Casus**
Indien een gebruikte auto wordt geïmporteerd, kan de belastingplichtige ervoor kiezen de grondslag voor de heffing in het kader van de Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen (hierna: Wet BPM) te bepalen door middel van een individuele waardebepaling op grond van een taxatierapport. Het taxatierapport moet in dat geval bij de aangifte worden overgelegd. Een dergelijke aangifte BPM wordt op papier gedaan, met papieren bijlagen.

**Vraag**
Moet het taxatierapport van een zgn. ‘natte’ (met pen geschreven) handtekening zijn voorzien, of kan bijvoorbeeld met een gescande handtekening worden volstaan?

**Antwoord**
Een ‘natte’ handtekening is niet noodzakelijk.

**Beschouwing (interne toelichting; maakt geen onderdeel uit van het antwoord)**
Indien een belastingplichtige kiest voor een individuele waardebepaling, moet hij een taxatierapport van de waarde overleggen dat voldoet aan bij ministeriële regeling te stellen voorwaarden, aldus artikel 10, lid 8 Wet BPM. In artikel 8 Uitvoeringsregeling BPM is bepaald dat het bij de aangifte gebruikte taxatierapport:
– is opgemaakt met inachtneming van de voorwaarden opgenomen in bijlage I; en
– is opgemaakt ten hoogste een maand vóór het tijdstip dat de belasting ingevolge artikel 1 van de wet is verschuldigd, in de staat waarin het motorrijtuig op dat tijdstip verkeert, door een onafhankelijke, erkende taxateur, in overeenstemming met het eerste aandachtsstreepje.

In bijlage I staat vervolgens:
Het taxatierapport, bedoeld in artikel 8, vierde lid, onderdeel b, (…) dient in ieder geval te voldoen aan de volgende voorwaarden:

1. Algemeen
1.1. Van de taxateur, die de taxatie feitelijk heeft verricht, wordt vermeld:
a. diens achternaam en voorletters, adres, woonplaats, certificaatnummer en telefoonnummer, en
b. — indien van toepassing – de bedrijfsnaam, adres, vestigingsplaats en telefoonnummer.
1.2. De datum, begintijd en eindtijd van de fysieke opname worden vermeld.
1.3. Het taxatierapport is voorzien van een verklaring van de taxateur dat de in het taxatierapport opgegeven waarde door hem naar waarheid is vastgesteld aan de hand van een gedegen fysieke opname.

**Doel eisen**
Het taxatierapport is bedoeld als bewijs van de waarde van het voertuig, in afwijking van de tabel of de koerslijst. Deze waarde moet door een onafhankelijke, erkende taxateur worden vastgesteld en dit moet door de taxateur in een rapport worden vastgelegd. De nadere eisen aan het taxatierapport, zoals deze thans worden gesteld, zijn ingegeven door de wens “meer eenheid te creëren in de taxatierapporten en de in die rapporten gehanteerde berekeningsmethoden om de daadwerkelijke waarde van een motorrijtuig te bepalen” (Staatscourant 2014, nr. 36880, 30 december 2014, p. 37.)

In de BPM-regelgeving is dus aangegeven dat het taxatierapport moet voorzien zijn van een verklaring dat de waarde door een erkende taxateur naar waarheid is vastgesteld, maar er is niet expliciet bepaald dat een taxatierapport voorzien moet zijn van een natte handtekening. De vraag is dus in hoeverre sprake kan zijn van een dergelijke verklaring zonder dat de taxateur een natte handtekening zet.

**Verklaring**
Het taxatierapport is een eenzijdige verklaring. Anders dan bij een overeenkomst, is er dus geen sprake van aanbod en acceptatie, waarbij pas sprake is van een (schriftelijke) acceptatie als beide (of alle) partijen getekend hebben. Er is al sprake van een schriftelijke verklaring op het moment dat deze op papier wordt gezet. De handtekening is dus enkel bedoeld ter identificatie van de taxateur. Een handtekening is echter geen volledige garantie voor de identificatie, omdat niet met volledige zekerheid vastgesteld kan worden dat de taxateur deze handtekening ook daadwerkelijk heeft gezet. Dus ook als een taxatierapport is voorzien van een natte handtekening, dan nog staat niet met volledige zekerheid vast dat de taxateur ook deze handtekening heeft gezet.

Op grond van het bovenstaande lijkt het stellen van de voorwaarde dat een taxatierapport altijd moet voorzien zijn van een natte handtekening onjuist. Uiteraard geldt dat als er twijfels zijn bij de juistheid, het de inspecteur uiteraard vrij staat om nadere vragen te stellen of bewijzen te vragen. Dit geldt zowel voor de inhoud van het taxatierapport als de vraag of het taxatierapport inderdaad door de betreffende taxateur is afgegeven.

**Digitalisering**
Daar komt bij dat door de toenemende digitalisering, steeds minder op papier wordt gezet. In artikel 3:15a van het Burgerlijk wetboek is daarom ook al een elektronische handtekening gedefinieerd die gelijkgesteld kan worden met een handgeschreven handtekening. Nu voldoet een gescande handtekening niet aan deze voorwaarden, maar het is wel duidelijk dat een natte handtekening niet de enige manier van ondertekening is.