1950731

Kennisgroepstandpunt

Download kennisgroepstandpunt in origineel PDF-formaat

**GEACCEPTEERD ANTWOORD**

Betreft IBR 17 11 Is aanbieder van pokerspelen via internet een EU dienstverlener art 56 VwEU bepaling vestigingsplaats

We zijn vanuit GOZuid bezig met de procedures tegen pokerspelers. Het gaat om strijd met artikel 56 VwEU of niet. Een aspect daarbij is de verliesverrekening. De Hoge Raad heeft beslist dat we niet mogen heffen overwinsten verkregen bij een EU aanbieder. A contrario stellen we dat verliezen bij EU aanbieders niet verrekend kunnen worden. Rechtbank Den Haag heeft dat niet goedgekeurd. Heb jij ervaring hiermee, kan je ons adviseren hierin? Zie uitspraak 24 ECLI NL RBDHA 2017 1820.

Met vriendelijke groeten,
[GEANONIMISEERD]
14 mrt 2017
Van [GEANONIMISEERD]
Aan [GEANONIMISEERD]
Datum [GEANONIMISEERD]
Onderwerp Betr Fw Europees Belastingrecht
Belastingdienst

Dit is inderdaad een zaak van Europees recht. Het gaat om de wijze waarop de nationale rechter invulling moet geven aan het wegnemen van de belemmering waar we het gisteren ook al over hadden. Alleen is er hier sprake van een acte clair; de Hoge Raad heeft het allemaal al gezegd. Maar wat de rechtbank doet, lijkt niet in overeenstemming met het arrest van de Hoge Raad waarnaar de rechtbank zelf verwijst in 16 en zelfs niet met de tekst die de rechtbank zelf opschrijft.

In het arrest van 27 februari 2015, nr 14 03069 ECLI NL HR 2015 472, heeft de Hoge Raad als volgt geoordeeld: De rechtstreekse werking en voorrang van artikel 56 VWEU brengen mee dat de hiermee strijdige bepalingen van nationaal recht in zoverre buiten toepassing moeten worden gelaten. In het onderhavige geval brengt dit mee dat de heffing van kansspelbelasting over het positieve verschil tussen de in een kalendermaand gewonnen prijzen en de in die kalendermaand gedane inzetten behaald bij in andere lidstaten van de EU gevestigde aanbieders achterwege moet blijven. In het gebrek dat aan de wettelijke regeling kleeft als gevolg van de hiervoor vastgestelde schending van artikel 56 VWEU kan door de rechter namelijk niet op andere wijze worden voorzien, omdat uit het stelsel van de wet de daarin geregelde gevallen en de daaraan ten grondslag liggende beginselen noch uit de wetsgeschiedenis voldoende duidelijk kan worden afgeleid hoe dit zou dienen te geschieden (vgl. HR 14 november 2008, nr 40597bis ECLI NL HR 2008 BG4211 BNB 2009).

Het geel gemarkeerde gedeelte lijkt mij duidelijk: als het saldo van de in een kalendermaand gewonnen prijzen en de in die kalendermaand gedane inzetten bij EU aanbieders positief is, dan dient dat saldo buiten de heffing te blijven. De berekeningswijze van de rechtbank is onbegrijpelijk en in strijd met de zin in 24 van de uitspraak, waarin de rechtbank zegt: "Uit die bepaling volgt niet dat er per aanbieder moet worden vastgesteld wat het positieve resultaat is." Het resultaat waar de rechtbank op uitkomt, is nu juist wel dat er per aanbieder gekeken wordt wat het resultaat is. De positieve resultaten bij EU aanbieders worden buiten de heffing gelaten; de negatieve kunnen gebruikt worden voor verrekening met positieve resultaten bij niet-EU aanbieders.

Met de volgende zin uit 24 ben ik het ook eens: "Evenmin volgt daaruit dat verliezen gerealiseerd bij aanbieders binnen de EU uitsluitend mogen worden verrekend met opbrengsten behaald binnen de EU." In mijn ogen is dit hier niet relevant. Het zou relevant zijn als het saldo van de in een kalendermaand gewonnen prijzen en de in die kalendermaand gedane inzetten bij EU aanbieders negatief zou zijn; dan zou dat saldo in mindering kunnen komen op het saldo van de resultaten bij niet-EU aanbieders.

Kortom, in hoger beroep gaan.

[GEANONIMISEERD]
Belastingdienst
Grote ondernemingen
Kempkensberg 12 | 9722 TB | Groningen
Postbus 418 | 9700 AK Groningen